هن ڪائنات جو
سمورو حسن، رنگينيون ۽ گهماگهمي عورت جي وجود سان وابستہ آهي۔ جيڪڏهن تاريخ جي ورقن کي اٿلائي ڏسجي
تہ معلوم ٿيندو تہ انساني تهذيب جي تعمير ۽ ارتقا ۾ عورت جو
ڪردار هڪ بنيادي پٿر جهڙو رهيو آهي. هوءَ رڳو هڪ فرد ناهي، پر هڪ مڪمل سماج، هڪ تهذيب
۽ هڪ نسل جي امين آهي.
سماجي ۽ ادبي
تناظر:
ادب هجي يا
سماج، عورت کي هميشہ تخليق جي علامت
سمجهيو ويو آهي. لطيف سرڪار جي رسالي کان وٺي جديد دؤر جي شاعريءَ تائين، عورت جي صبر،
همت ۽ وفاداريءَ جا داستان عام آهن. سماجي طور تي عورت هڪ اهڙي ٻوٽي وانگر آهي، جيڪا
پنهنجي رت سان گهر جي گلشن کي سيراب ڪري ٿي. هوءَ ڌيءَ جي روپ ۾ رحمت، ڀيڻ جي روپ
۾ شفقت ۽ گهرواريءَ جي روپ ۾ هڪ سچي ساٿياڻي آهي. پر جڏهن اسان عورت جي عظمت جي انتها
تي نظر وجهون ٿا، تہ اسان کي ”ماءُ“
جو
روپ سڀني کان مٿانهون نظر اچي ٿو.
ممتا ـ محبت جو اڻکٽ سمنڊ:
ممتا هڪ اهڙو
جذبو آهي، جنهن جي آڏو دنيا جا سڀئي رشتا پنهنجي اهميت وڃائي ويهن ٿا. ماءُ جي محبت
۾ اها ڪشش آهي، جيڪا ڪنهن بہ لالچ يا غرض
کان پاڪ آهي. حڪمت جي نظر سان ڏسجي تہ
ماءُ
جي هنج ٻار جي پهرين درسگاه آهي، جتي هو اخلاق، محبت ۽ انسان دوستي جا سبق پرائي ٿو.
عورت جي عظمت
جو اصل راز سندس قربانيء ۾ لڪيل آهي. هوءَ پنهنجي خواهشن کي پنهنجي اولاد جي خوشين
تان قربان ڪري ڇڏيندي آهي. اها ممتا ئي آهي،
جيڪا
هڪ ٻار کي معاشري جو هڪ توانا ۽ ڪارائتو فرد بڻائي ٿي. جنهن گهر ۾ ماءُ جي دعا آهي،
اتي برڪتن جو نزول ٿئي ٿو.
اڄ جي دؤر
۾ ضرورت ان ڳالهہ جي آهي تہ اسان عورت کي رڳو گهر جي چؤديواري تائين
محدود نہ سمجهون، پر سندس ان عظمت جو احترام ڪريون. جيڪو کيس قدرت عطا ڪيو آهي. عورت کي تعليم،
صحت ۽ عزت جا موقعا فراهم ڪرڻ دراصل هڪ نسل کي سڌارڻ جي برابر آهي. اسان کي گهرجي تہ پنهنجي قول ۽ فعل سان ثابت ڪريون تہ اسان ان وجود جا قرضدار آهيون، جنهن اسان کي زندگي بخشي.
عورت جي عظمت
کي تسليم ڪرڻ ئي هڪ صحتمند سماج جي نشاني آهي. اچو تہ
ان
مقدس هستيءَ کي دل جي گهرائين سان خراجِ تحسين پيش ڪريون.
عورت جي عظمت
کي سلام،
ممتا جي محبت
کي سلام۔
